www.Ehya-m.com  امروز چهارشنبه12 شهریور 1393 هـ.ش. مصادف با 7 ذیقعده 1435 هـ.ق. و برابر با 3 سپتامبر 2014 میلادی   

بستن پنجره


 



روانشناسی کودک ونوجوان / روانشناسی تربیتی / روانشناسی / آرشیو مقالات / ... /
۷۶درصد بی اشتهایی کودکان به عوامل روانی و محیطی بستگی دارد

دفعات نمایش: 3535

مادران همیشه و همه جا نگران فرزندانشان هستند. آن ها همواره تلاش می کنند وسایل رفاه فرزندان را فراهم و تا حد زیادی.........
 


مادران همیشه و همه جا نگران فرزندانشان هستند. آن ها همواره تلاش می کنند وسایل رفاه فرزندان را فراهم و تا حد زیادی چالش های پیش رو را حل کنند. نحوه تغذیه کودک یکی از نخستین دغدغه های مادران محسوب می شود. نوزادی که تازه به دنیا آمده است نیاز به مراقبت ، نظافت و تغذیه کافی دارد. سال هاست اهمیت تغذیه با شیرمادر برای همه روشن شده است اما هنوز هم شیردهی در ۶ماهه اول یکی از چالش های اصلی بسیاری از مادران است. بروز مشکلات گوارشی، بدقلقی یا بدخلقی کودک، کافی نبودن شیرمادر، تمایل نداشتن به شیردهی، ناآگاهی نسبت به اهمیت شیر مادر و مسائلی از این قبیل باعث شده است مادران جوان چند ماه پس از شیردهی، انگیزه شیردهی را از دست بدهند و نسبت به آن کوتاهی کنند. این جاست که بسیاری تغذیه تکمیلی را زودتر از موعد مقرر (۶ماهگی) آغاز می کنند و مشکلات تغذیه ای کودک از همین مرحله کلید می خورد. بهتر است بحث را از اهمیت تغذیه تکمیلی کودک آغاز کنیم.

تغذیه تکمیلی

تغذیه تکمیلی در واقع آغاز غذاخوردن کودک است، اهمیت این دوره در این است که بسیاری از عادت ها و رفتارهای تغذیه ای در این زمان شکل می گیرد.

دکتر احمدرضا فرسار دانشیار گروه کودکان دانشکده پزشکی دانشگاه شهید بهشتی ، در این باره به خراسان می گوید: آغاز تغذیه تکمیلی از ۶ماهگی به بعد است، زیرا دستگاه گوارش کودک تا قبل از آن آمادگی هضم و جذب بسیاری از موادغذایی را ندارد و با پرکردن معده با موادغذایی غیرضروری، کودک شیر کمتری می نوشد که این امر به روند رشدش لطمه می زند. از طرفی از آن جا که جذب مولکول های درشت موادغذایی به دلیل وضعیت دستگاه گوارش راحت تر صورت می گیرد بنابر این جذب ترکیبی از آنتی ژن ها و آنتی بادی ها زمینه آلرژی در سن بلوغ را در فرد افزایش می دهد.

به عبارت دیگر احتمال ابتلا به آسم و آلرژی در دوران بلوغ در افرادی که تغذیه تکمیلی آن ها زیر ۶ماهگی شروع شده، بیشتر است.

مضرات تغذیه تکمیلی دیرهنگام

از طرف دیگر تغذیه تکمیلی دیرهنگام هم توصیه نمی شود، زیرا در بیشتر موارد، شیرمادر برای سنین بالای ۶ماهگی کافی نیست و نمی تواند تمام نیازهای کودک را برآورده کند. بنابراین توصیه ما شروع تغذیه تکمیلی از ۶ماهگی برای بیشتر کودکان است.

باید دانست نوزاد با ذخیره ای از آهن به دنیا می آید و ظرف چند روز اول نیز از تجزیه هموگلوبین جنینی در بدن، آهن را ذخیره می کند. از این ذخایر با کمک آهن موجود در شیر مادر برای خون سازی استفاده می شود. مجموع ذخایر آهن تا ۶ماهگی تمام می شود و از آن جا که آهن موجود در شیر مادر پس از این سن نیز برای رشد کودک کفایت نمی کند، قطره کمکی آهن تجویز می شود تا نیاز نوزاد برآورده شود. متاسفانه برخی پزشکان برای نوزادانی که از شیرخشک استفاده می کنند آهن تجویز نمی کنند و دلیل آن را آهن موجود در شیرخشک ذکر می کنند. این در حالی است که شیر مادر ماده ای تحت عنوان «لاکتوفرین» دارد که جذب آهن موجود در روده را ۱۰ برابر افزایش می دهد.

بنابراین حتی اگر آهن موجود در شیرخشک ۱۰ برابر شیر مادر باشد- که نیست- مقدار دریافت آهن در ۲ گروه کودکان مساوی خواهد بود.

دکتر فرسار تاکید می کند: یک دلیل دیگر برای به تاخیر نینداختن غذای مکمل این است که ۶ تا ۸ ماهگی بهترین زمان برای یادگیری عمل جویدن در نوزادان است. وقتی مصرف غذای جامد دیرتر شروع شود یا غذای کودک را با مخلوط کن به صورت پوره یک دست در می آوریم، نوزاد عمل جویدن را یاد نمی گیرد و هرچه دیرتر این عمل آغاز شود، یادگیری کودک به تاخیر می افتد. والدین این دسته از کودکان در سال دوم زندگی کودک شکایت می کنند که کودک شان حتی یک دانه برنج سالم در غذا را برمی گرداند. این مادران علت پوره کردن غذای جامد را این گونه مطرح می کنند که کودک تا به حال فقط شیر می خورده است و باید آرام آرام غذاهای جامد به او داد. البته این نکته صحیح است اما نباید غذاهای جامد را به کلی حذف کرد. بهتر است غذای مکمل از یک فرنی نرم شروع شود و رفته رفته فرنی را غلیظ تر و سپس سوپ سبزیجات را اضافه کنیم و غذا را با چنگال کمی له کنیم.

هم زمان با غذای تکمیلی، آب و آهن هم باید شروع شود. البته باید دقت کرد ویتامین یا آهن به شکل صحیح به او داده شود. امروزه در بازار ترکیبات تجارتی برای نوزادان تحت عنوان تقویت کننده و اشتهاآور وجود دارد که ترکیبات اغلب آن ها متناسب با نیاز کودکان نیست. بهتر است والدین به هنگام خرید این محصولات به مجوز بهداشتی و اصل بودن مکمل ها دقت کافی داشته باشند. توجه کنید که کمبود آهن باعث کم خونی و کم اشتهایی می شود و از همه مهم تر روی هوش کودک تاثیر منفی می گذارد که اغلب قابل جبران نخواهد بود.

بی اشتهایی احساسی

عضو هیئت مدیره انجمن علمی تغذیه کودکان ایران با اشاره به این که بی اشتهایی کودکان شکایت رایج خانواده هاست، تصریح می کند: در واقع ۲ مدل بی اشتهایی داریم؛ بی اشتهایی احساسی و واقعی. بی اشتهایی احساسی از احساس مادر ناشی می شود و او احساس می کند که کودکش اشتها ندارد. در حالی که در پایش رشد مشخص می شود که رشد کودک منطقی است.

بی اشتهایی احساسی ۲ علت دارد؛ یکی این که بیشتر کودکان در حدود یک سالگی دچار کم اشتهایی می شوند زیرا سرعت رشد آ ن ها کم می شود. کودک در سال اول حدود ۷ کیلوگرم وزن می گیرد، در حالی که در سال دوم باید ۲ کیلوگرم وزن بگیرد. بنابراین نیاز کمتری به غذا دارد.

اگر قرار باشد کودک در سال دوم و سوم هم به اندازه سال اول اضافه وزن پیدا کند، در سال سوم به اندازه یک کودک ۸ ساله وزن خواهد داشت. بنابراین قرار نیست اشتهای کودک در سال دوم و سوم مثل سال اول زندگی اش باشد. از طرف دیگر، مادر و پدر بهترین و بیشترین مواد غذایی را برای کودک خود در نظر می گیرند و نسبت به اشتهای او پیش داوری می کنند. وقتی کودک کمتر از تصور آن ها می خورد، تصور می کنند بی اشتهاست.

توصیه ما به والدین این است که پایش رشد به صورت توالی سال اول ماهی یک بار، سال دوم دو ماه یک بار و سال سوم هر ۳ ماه یک بار و پس از آن هر ۶ ماه یک بار را انجام دهند.

والدینی که بی دلیل تصور می کنند کودکشان کم اشتهاست، آن قدر برای خوردن به کودک اصرار می ورزند که او به بی اشتهایی بیمارگونه دچار می شود.

به عنوان مثال، به زور به کودک غذا می دهند، با او بازی می کنند تا غذا بخورد و او متوجه می شود غذا نخوردن باعث جلب توجه والدین شده است و به او باج می دهند تا غذا بخورد و او با غذا نخوردن باجگیری می کند. به این ترتیب والدین وارد چرخه ای می شوند که نادرست است.

بی اشتهایی واقعی

دکتر فرسار ادامه می دهد: البته بی اشتهایی در کودکان می تواند واقعی باشد و باید ریشه آن را شناسایی کرد. متاسفانه بسیاری از پزشکان بلافاصله اقدام به تجویز داروهای اشتهاآور می کنند یا آهن و روی تجویز می کنند. بعضی داروهای اشتهاآور مثل «سیپروهپتادین» حتی می تواند تاثیر منفی روی هوش کودک بگذارد. بنابراین تشخیص علت بی اشتهایی بسیار مهم است.

خوب است بدانید در مطالعات انجام گرفته بر روی ۱۰۰ کودک در ۲۴ درصد موارد، علت بی اشتهایی واقعی کودکان ناشی از مشکلات جسمی است و ۷۶ درصد موارد ناشی از عوامل روانی و محیطی است.

ارتباط برقرار نکردن پدر یا مادر با کودک، سوءرفتار با کودک، نبود احساس امنیت، درگیری های والدین با یکدیگر، پای بند نبودن والدین به صرف وعده های مهم غذایی مثل صبحانه، نبود تنوع غذایی و حتی خلقیات مادر در بی اشتهایی کودکان نقش دارد.

بنابراین پزشک معالج باید در درمان بی اشتهایی شرح حال کاملی از کودک بگیرد، معاینه کامل داشته باشد، مسائل روانی خانواده را مدنظر قرار دهد و در صورت لزوم دارو تجویز کند.

قطره آهن خوراکی

نوزاد با ذخیره ای از آهن به دنیا می آید و ظرف چند روز اول نیز از تجزیه هموگلوبین جنینی در بدن، آهن را ذخیره می کند. از این ذخایر با کمک آهن موجود در شیر مادر برای خون سازی استفاده می شود. مجموع ذخایر آهن تا ۶ماهگی تمام می شود و از آن جا که آهن موجود در شیر مادر پس از این سن نیز برای رشد کودک کفایت نمی کند، قطره کمکی آهن تجویز می شود تا نیاز نوزاد برآورده شود.

فرستنده: ر.قنبری
منبع: روزنامه خراسان


بازگشت به صفحه اصلی
نام و نام خانوادگی
رایانامه
*
کدتصویری کدداخل تصویر
 
نام و آدرس ایمیل شما محفوظ است

توجه:دانلود و نصب دو نرم افزار فوق جهت استفاده بهتر از سایت پیشنهاد می شود .

 



 
جستجو سایتهای مفید ارسال مطلب ارتباط با ما درباره ما  

 
[ بازدید کننده حاضر : 606 ]
[ مجموع بازدید کنندگان : 1308414 ]
تمام حقوق مادی و معنوی مربوط به مرکز مشاوره احیا می باشد.
کپی برداری از مطالب سایت با ذکر نام سایت بلامانع است.
نشانی: مشهد مقدس-خیابان آبکوه-بین کلاهدوز و شهریار پلاک 462
تلفن: 8442044-0511


پیامک:50002130022746